آیا بایدها و نبایدهای تربیت فرزند را می دانید؟ تمامی والدین درصدد هستند که رفتار تربیتی درستی با کودک شان داشته باشند ولی یا اطلاعات کافی در این زمینه ندارند و یا از رفتارهای اشتباهی استفاده می کنند. اساسی ترین چالش و مشکل والدین در چگونگی تنبیه و تشویق کودکان شان است تا بدین وسیله رفتارهای مناسبی در او شکل گیرد. در ادامه به نکاتی پرداخته ایم که معمولا والدین در ارتباط با فرزندشان باید بدانند و یا از آن پرهیز کنند. برای آشنایی با روش های جدید تربیت کودک کلیک کنید.
منبع: تربیت فرزند
بهترین زمان برای تشویق کودکتان زمانی است که او رفتار مناسب و خوبی از خود نشان می دهد. پس همین که رفتار خوبی از او دیدید، او را تشویق کنید که به انجام رفتارهای خویش ادامه دهد. تشویق می تواند مادی یا غیرمادی و غیرکلامی مثل لبخند زدن به او باشد، یا کلامی باشد؛ مثلا بگویید آفرین دخترم یا آفرین پسرم.
نکته قبل از این که فرزندتان رفتار مناسبی انجام دهد، به او قول پاداش ندهید. مثلا به او نگویید اگر اسباب بازی هایت را جمع کنی تو را به پارک خواهم برد چون به او یاد می دهید که جمع کردن اسباب بازی هایش که وظیفه اوست را برای گرفتن جایزه انجام بدهد.
نکاتی در مورد پاداش دادن و تشویق کودک
مثلا وقتی می بینید کودک تان با مدادرنگی دیوار را خط خطی می کند، دفتر نقاشی اش را ببرید و کنارش بنشینید و بگویید بیا با هم روی دفتر نقاشی بکشیم. به مرور زمان او یاد خواهد گرفت که دیوار جای نقاشی نیست و باید روی دفترش نقاشی کند.
وقتی کودک تان رفتار اشتباهی انجام می دهد و شما در آن لحظه حرفی به او می زنید، باید روی حرف تان بمانید حتی اگر کودک تان گریه کرد.
مثلا وقتی می خواهد لواشک بخورد و شما به او می گویید تا وقتی که غذا نخورد حق ندارد از لواشک بخورد، روی حرف تان بمانید. در این جا پدر و مادر باید هم نظر باشند و هر کدام نظر مخالف دیگری را بیان نکنند چون در آن صورت کودک لجبازتر شده و یاد می گیرد که حرفش را با گریه و فریاد اجرا کند و به خواسته اش برسد چون در خانه قانونی وجود ندارد.
بعضی از کارها به صورت کلامی در بچه تاثیر ندارد و کودک باید عملا آن رفتارها را در عمل والدینش ببیند تا به خوبی رفتار پی ببرد و خودش انجام دهد. مثلا وقتی که کودک تان صبحانه نمی خورد کنار او بنشینید و با اشتها صبحانه را بخورید تا کودک تان نیز به اشتها آمده و صبحانه بخورد.
به نقش مادر در تربیت کودک توجه نمایید، نقش مادر در تربیت کودک مهم تر است. چون در سال های اول زندگی کودک وابستگی بیشتری به مادر دارد. چراکه مادر وظیفه شیر دادن به کودکش را دارد و بسیاری از کارهای دیگر نیز بر عهده مادر است.
کودک در سال های اول زندگی تمامی رفتارهای والدینش را به صورت اکتسابی از آن ها یاد می گیرد و به همین دلیل والدین باید مراقب رفتارهای شان باشد.
بهتر است کودک را در خانه به صورت مشترک تربیت نکنید چون معمولا بین والدین بحث پیش می آید و هرکدام می خواهند کودک را طبق خواسته خود تربیت کنند که در نظر دیگری آن رفتار اشتباه است. در نتیجه بهتر است یکی از والدین، نقش اصلی در تربیت کودک را بر عهده بگیرد و دیگری او را همراهی کند.
از دادن انرژی منفی به کودکان خودداری کنند و انرژی مثبت به کودک بدهید. کودکان هنوز خیلی از چیزهای دنیا را ندیده اند و احساسات زیادی را تجربه نکرده اند. آن ها بسیاری از هیجانات شان را برای اولین بار با شما تجربه می کنند، پس انرژی که به او منتقل می شود تاثیر زیادی در دیدگاه او نسبت به دنیا دارد.
به کودک تان مفهوم مالکیت را یاد دهید و بگویید افراد مالکیت وسایل و دارایی های خودشان را دارند. وقتی وارد مغازه ای می شوید به او یاد دهید که نباید بدون اجازه صاحب مغازه وسایل او را بردارد و باید پول آن را بپردازد یا بگویید نباید اسباب بازی های دوستش را یواشکی بردارد چون مال او نیست. با این کار به او یاد خواهید داد که هر کس یک لوازم و وسایل شخصی دارد که نمی توانیم بدون اجازه آن ها، صاحب وسایلش شویم.
والدین نباید به گونه ای با کودکشان برخورد کنند که کودک فکر کند بازخواست می شود و برای این که والدین او را دعوا نکنند، دروغ بگوید.
به کودک تان راه های خرج پول و پس انداز را یاد دهید. مثلا به او مقداری پول دهید و بگویید برو نان بخر. پس از این که مابقی پول را به شما داد به او بگویید بقیه را در قلکش بیندازد و اخر ماه برای خودش اسباب بازی بخرد.
در صورتی که در ارتباط با فرزندتان با مشکلات متعددی رو به رو هستید، حتما مشاوره کودک دریافت نمایید.
برای دریافت مشاوره در زمینه نوزاد و کودک می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02166419012 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.
منبع: تربیت فرزند
برچسب: تربیت فرزند,
نویسنده: نینی مایند